ขนมหวานวิถีชาวบ้าน จาวตาลเชื่อม เนื้อของเมล็ดลูกตาลอ่อน หาทานยาก รักษาโรคนิ่วได้

 

ขนมหวานวิถีชาวบ้าน จาวตาลเชื่อม รักษาโรคนิ่วได้

ขนมหวานวิถีชาวบ้าน จาวตาลเชื่อม ขนมจาวตาลเชื่อม

การขัดเมือกของจาวตาล ด้วยการใช้ฟางในการขัด จะช่วย ขัดเมือกของจาวตาล ได้ดี
การล้างจาวตาล ด้วย สารส้มจะช่วยให้จาวตาลสะอาด และต้องล้างด้วยน้ำเปล่าให้สะอาด ไม่ให้เหลือสารส้ม
ต้องตัดส่วนของ รากจาวตาล ออก เนื่องจากส่วนนั้นจะแข็ง
น้ำลอยดอกมะลิ ให้ใส่สุดท้าย เพื่อเพิ่ม ความหอมของจาวตาลเชื่อม

ขนมหวานจาวตาลเชื่อม

ส่วนผสม

จาวตาลสด 7 กิดลกรัม
น้ำตาล 4 กิโลกรัม
น้ำลอยดอกมะลิ 4 ถ้วยตวง

วิธีทำ

ล้าง จาวตาล ให้ล้างให้สะอาด
ต้มน้ำให้เดือน นำ จาวตาล ลงไปต้ม ประมาณ 15 นาที จากนั้นใส่น้ำตาลลงไป
ต้มต่อให้เป็นน้ำเชื่อม เติมน้ำลอยดอกมะลิลงไปด้วย จากนั้นก็ต้มเชื่อมจาวตาลต่อ 20 นาที สังเกตุให้ลูกตาลเหลืองนุ่ม

ขนมหวานวิถีชาวบ้าน

เนื้อลูกตาล มีสารอาหารที่มีประโยชน์หลากหลาย

 

– คาร์โบไฮเดรต กินแล้วให้พลังงานที่ดีต่อร่างกาย พร้อมมีไฟเบอร์ที่ทำให้อิ่มนาน และช่วยในการขับถ่ายที่ดี ป้องกันท้องผูก

– แคลเซียม ฟอสฟอรัส ที่ช่วยในการเสริมสร้างกระดูกและฟัน ช่วยให้แข็งแรง และช่วยในการทำงานของร่างกายที่เป็นปกติ

– เหล็ก ช่วยในการบำรุงเลือด และการหมุนเวียนของเลือด

– วิตามินซี สารอนุมูลอิสระที่ดีต่อร่างกาย ช่วยให้ร่างกายแข็งแรง ป้องกันไม่ให้ป่วยบ่อย และข่วยบำรุงผิวให้แข็งแรง ผิวพรรณผ่องใส

ลูกตาล

สรรพคุณทางยาของของลูกตาล

มีสรรพคุณทางยาสมุนไพร รับประทานเพื่อช่วยละลายเสมหะในลำคอ บรรเทาอาการไอ ไอเรื้อรัง แก้กระหายน้ำ และช่วยแก้ไข ลดความร้อนในร่างกาย

 

 

ต้นตาลโตนด (Palmyra Palm) เป็นไม้ในตะกูลเดียวกันกับปาล์ม และมะพร้าว จัดเป็นไม้ชนิดให้ผลที่พบได้ทั่วไปในทุกภาค มีประโยชน์ในหลายด้าน อาทิ ลูกตาลอ่อน น้ำตาลสด ผลแก่ใช้ทำขนมตาล แก่นไม้ใช้ทำเฟอร์นิเจอร์ เป็นต้น

– ภาคกลาง และทั่วไป เรียก ต้นตาลโตนด, ต้นตาล

– ภาคใต้ เรียก ตาลโตนด หรือ ต้นโตนด

– ยะลา และปัตตานี เรียก ปอเก๊าะตา

ประวัติต้นตาล

ต้นตาลโตนดเป็นพืชในตระกูลปาล์ม มีการสันนิษฐานว่ามีถิ่นกำเนิดในแถบทวีปแอฟริกา ต่อได้มีการกระจายพันธุ์มาทางตอนใต้ของประเทศอินเดีย และแพร่มาสู่แถบประเทศเอเชียอาคเนย์ รวมถึงประเทศไทยที่น่าจะเริ่มการปลูกครั้งแรกบริเวณแถบจังหวัดภาคใต้ โดยเฉพาะเมืองท่าที่มีการค้าขายกับชาวอินเดียในสมัยนั้น

พบบันทึกเกี่ยวกับตาลโตนดที่เก่าแก่ในคัมภีร์พระพุทธประวัติที่ปรากฏคำว่า “ตาล” หรือ “ตาละ” ที่หมายถึงต้นตาลโตนด ซึ่งเป็นหนึ่งในพรรณไม้ที่ถูกกล่าวถึงขณะที่พระองค์เสด็จไปประทับ ณ ลัฏฐิวนอุทยาน (ลัฏฐตาล) ในพรรษาที่สองหลังจากตรัสรู้ เพื่อโปรดพระเจ้าพระพิมพิสาร ราชาแห่งแคว้นมคธ รวมทั้งบริวาร ซึ่งมีช่วงหนึ่งที่พระเจ้าพิมพิสารทรงดำรัสว่า ป่าไผ่นั้นร่วมเย็นดีกว่าป่าตาล นอกจากนั้นในพุทธประวัติยังมีช่วงหนึ่งที่กล่าวถึง พระวินัยที่ทรงห้ามนำผลไม้หรือพืช 10 ชนิด ใช้ทำน้ำอัฐบาน เพราะเป็นผลไม้ที่ห้ามรับประทานหลังเที่ยงแล้ว ซึ่ง 1 ใน 10 เป็นลูกตาลด้วย

ประวัติต้นตาลโตนดที่พบบัทึกในประเทศไทยนั้นเริ่มพบหลักฐานในสมัยทวราวดี (พุทธศตวรรษที่ 11-16) ที่มีการใช้ตราประทับรูปคนปีนตาล นอกจากนั้น มีการพบบันทึกเกี่ยวกับตาลโตนดในศิลาจารึกของพ่อขุนรามคำแหงในช่วงหนึ่งที่แปลได้ว่า ในปีมะโรง ศกที่ 1214 พ่อขุนรามคำแหงขณะพระชนมายุ 14 พรรษา ได้ทรงปลูกไม้ตาลไว้กลางเมืองสุโขทัย

Tagged , ,

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *